Dah sah-sah anak teruna. Hehehe. Nasib ah. Ada anak, cerita pasal anak ah. Aci? Aci?

Sebenarnya nak cakap pasal benda lain tapi I need to rush somewhere else, ini pun boleh la kan?

You see, budak bertuah menggunakan konsep 'Jangan marah, nanti malam-malam tidur celah ketiak'.

I dont know about you guys tapi the husband and me, memang daripada mula kahwin up till now and hopefully forever, kitaorang memang share satu pillow. He. Dah. Jangan dengki. If nak, sila buat nanti dah kahwin. So, katakanlah siang tu I pot pet kat budak bertuah tu, malam nanti, dah semua lena tidur, the kecik (with mata tertutup) akan buat adegan..

: Mommyyy. Mommyy. Mommyyyyy!

Tapi mata still tutup. Lepas tu selit celah the husband and me. And anak teruna will kick the husband to the other side of bed. Buruk perangai sungguh. And most of the time, I langsung tak sedar yang budak bertuah ni tidur sebelah I. Selalunya the husband in between the kecik and me.

Kang I terjaga nak pergi toilet, if nampak the little angel tu sebelah I, I angkat letak tempat asal. Sibuk je tau selit sebelah orang. Dah la bukan setakat selit. I dah la tidur tepi, nanti kang, the kecik sondol-sondol, nasib baik tak terjatuh katil. Lepas tu, tidur mesti nak hug-hug. Mesti hold tangan gua. At one point, anak teruna tak boleh tidur without holding my hands. See? Tak ke tak ada kerja lain tu?

Menyusahkan punnn, anak sendiri. Redha dan tabah je la. And the husband always said..

: Ini memang berjangkit dengan sayang nii. Susah nak tidur je, mulalah sakit tu, sakit ni, nak hugs la apa la. Banyak je alasan.

Laa.. Baru tau ke? Tu kan standard rasmi = D