I tanya the better half..

: Sayang jadi pergi **?

: Tak.

: Kenapa?

: Orang *E* tak pergi, so, tak pergilah.

: Oooo (dalam hati dah.. alaaaaaaaa...)

Lepas tu I cakap..

: Habis tu.. Siapa nak belikan Ipad? Semalam orang mimpi beli Ipad. (buat muka sedih). Lepas tu nak beli ... (lists yang memang tak pernah-pernah habis) ...

: Pergi beli sendiri je la.

Jumps up and down!

Entah ye entah tidak. Nak selit sikit-sikit pun dah terkejar-kejar. Baru balik holiday yang hari tu pun, dah berderu call/text. Macam ni nak pergi jalan? Hu..

So, being me, semalam I asked this..

: Sayang, jom pergi *******?

Tiba-tiba, the kecik,

: No! (buat muka muncung, cebik, yang paling huduhhh)

Ini budak bertuah memang dengki. Pantang dengar I cakap nak jalan dengan the husband je, lajulah 'No!' tu keluar. Agaknya dah boleh rasa yang the mother nak tinggalkan kat umah Cik Esah if pergi jalan. Heee..

Which it's hard la kot. Perut Cik Esah tu anytime tunggu masa nak deliver the new born. If pergi the other place, bolehlah bawa the kecik. If pergi *******, tak kuasa nak bawa haaa! Buat sakit hati dan mental adalah.

The last trip, my words to the two boys (yeahh.. including the husband),

: This trip should be stress-free. No complaining and such. If both of you buat perangai, gaduh ke apa, I'll pack my bag and leave both of you there! Geddit?

: Okayy! (dua-dua angguk)

Tapi?

Part tak bertekak dua orang tu okay. Depa dua demam teruk la pula. Haihh.. Ini memang memerlukan dan memaksa am looking for a single trip la kot. Biar both of them bertekak kat rumah. Siapa yang nak tengok channel mana, siapa yang nak basuh toys mana masa mandi, pukul berapa nak mandi, tidur, nak makan mana, haa.. Lantak depa la. Hahaha. Masalahnya, if I cakap..

: Orang nak pergi single trip. Dengan kawan je. Boleh?

The husband mesti cakap..

: Haa.. Pergilah.

Tapiiii, budak bertuah tu mesti cakap..

: No, mommy! No! (sambil merajuk sampai keesokan hari)

Dah tu.. Macam mana nak feeling bujang ni??